Według Polskiego Towarzystwa Saunowego optymalne temperatury oraz wilgotność w wymienionych wcześniej saunach wyglądają następująco: Sauna sucha - temperatura powietrza: 60-110 °C; wilgotność: 5-15%; Sauna mokra - temperatura powietrza: 50-65 °C; wilgotność: 20-40%; Sauna parowa - temperatura powietrza: 45-55 °C; wilgotność: 40 Sauna mokra, której inna nazwa to łaźnia parowa lub łaźnia rzymska to taki rodzaj sauny, gdzie temperatura powinna wynosić od 70°C do 90°C, a wilgotność powietrza od 25% do 39%. Sauna sucha, której inna nazwa to sauna fińska jest tradycyjnym typem sauny, pochodzącym z krajów skandynawskich. Sauna fińska powinna mieć takie Dlatego, jak dla włosów – z pomocą przychodzi czapka do sauny. Izoluje głowę od niekorzystnych wysokich temperatur. Dzięki temu możemy dłużej przebywać w saunie. Zalecany czas trwania sauny to 10-15 minut, ale dla wielu jest to zbyt długi czas. Po kilku minutach kąpieli w saunie zaczynają mdleć i wychodzą z sauny. Sauna parowa – temperatura. Sauna parowa ma znacznie niższą temperaturą niż sauna sucha. Utrzymuje się zwykle na poziomie od 40 do ok. 60 stopni Celsjusza. Charakteryzuje się natomiast wysoką wilgotnością, która może sięgać nawet 100%. To za sprawą bardzo wysokiej wilgotności odczuwalne temperatury są o wiele wyższe. Temperatura w saunie parowej wynosi od 40 do 50 st. C, dlatego należy zachować szczególną ostrożność i pamiętać, aby dzienny pobyt nie przekraczał 30 minut. Zaleca się także, aby z sauny korzystać nie częściej niż trzy razy w tygodniu. W odróżnieniu od sauny parowej, podczas zabiegów w saunie suchej nie stosujemy żadnych kosmetyków! Do sauny wchodzimy nago, ale możemy osłonić się ręcznikiem. Na zewnątrz zostawiamy bieliznę, biżuterię i zegarek. Jeśli to nasz pierwszy zabieg, po wejściu do wnętrza siadamy na możliwie najniższej ławie – im wyżej, tym cieplej. Korzystanie z łaźni parowej jest zgodne z wszystkimi powyższymi zaleceniami. Średnia wilgotność powietrza w łaźni parowej utrzymuje się na poziomie ok. 60-100%. Natomiast optymalna temperatura powinna wynosić od 40 do 60 stopni Celsjusza. Oczywiście wszystko zależy również od naszych osobistych preferencji. sauna sucha - zalecana temperatura ok. 90-110 stopni C, wilgotność względna ok. 10-20 %. sauna mokra - zalecana temperatura ok. 70-90 stopni C, wilgotność względna ok. 20-40 %. sauna parowa - zalecana temperatura ok. 45-65 stopni C, wilgotność względna ok. 45-65 %. Sauna parowa ( łaźnia rzymska, sauna ziołowa) 45 – 55 °C. Temperatura i wilgotność powietrza regulowana automatycznie, do pieca używa się parownika (generatora pary), w pomieszczeniu ma panować wilgotność powiększona. Łaźnia mokra. Zbudowana z materiałów ceramicznych lub tworzyw sztucznych. Większość użytkowników tego rodzaju saun preferuje przebywanie w nich w temperaturze 36-42 stopni. Wilgotność powietrza w saunie parowej utrzymywana jest na poziomie 50 procent i wyższym, może sięgać nawet do 100 procent. Jednorazowy seans w saunie parowej powinien trwać, w zależności od potrzeb i samopoczucia, od 5 do 15 minut. fO7e. Minimalna wys. pomieszczenia aby mogła tam zostać zamontowana sauna, przy piecach od 4,5kW to 200cm. Zapewnienie wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniu (min. 6-krotna wymiana na godzinę). Zasilanie 3-fazowe przy kubaturze powyżej 4m3 (sauna 150x150x200), do tej kubatury wystarczy zasilanie 1-fazowe (oba zasilania oznaczone na projekcie jako pkt: „A” w postaci kabla o przekroju odpowiednim do mocy pieca, oznaczony w Charakterystyce projektu i zakończony 2mb na wys. 50cm od posadzki (poprzedzony odpowiednimi zabezpieczeniami i wył. różnicowym w tabl. rozdzielczej budynku). Standardowa grubość ściany sauny i sufitu to 7cm, przy obiektach publicznych stosuje się sufit podwójnie ocieplany o grub. 10cm. Wymagana dylatacja powietrzna pomiędzy ścianą sauny a budynkiem to 3-4cm, o które należy umniejszyć wymiar sauny. Jest to również luz bezpieczeństwa w przypadku krzywizn ścian. Podawane wymiary sauny są to wymiary zew. bez luzu, ten wymiar należy umniejszyć o podane parametry. Zalecana płytka na posadzce wykonana w poziomie, w obiekcie publicznym kratka ściekowa. Standardowe drzwi do sauny domowej to: 625 x 1800mm, publicznej 700 x 1850mm. Jeśli jest to możliwe to starać się projektować skos narożnika drzwi pod kątem 45o. Podstawowa lokalizacja pieca w saunie to umieszczenie go na ścianie drzwiowej. Takie umieszczenie pieca pozwala na lepszy klimat w saunie (chodzi o to że podczas wchodzenia do sauny następuje prawidłowy ciąg powietrza pod piecem i wtłoczenie go jakby do sauny z nagrzewanym już powietrzem od pieca. Inna lokalizacja choć nie wykluczona, to mieszanie powietrza zakłóca. Poza tym inaczej wtedy umieszczamy kanały wywiewne. Podstawowa zasada to umieszczenie wywiewu po przekątnej pieca. Piec należy starać się umieszczać jak najdalej siedzisk aby kąpiący się nie mieli z nim bezpośredniego kontaktu. Minimalna wys. sauny z piecem powyżej 4m3 to 190cm wew. Sauny publiczne z piecami o mocy powyżej 10,5kW min. 210cm wew. Dokładne wysokości są podane przy piecach. W przypadku projektowania sauny obok łaźni parowej, należy zachować 10cm pustkę powietrzną dobrze wentylowaną. W przypadku projektowania saun w skosach (np. na poddaszach domów) należy pamiętać o zasadzie iż pełen wymiar sauny jeśli chodzi o wysokość powinien być minimum w miejscu posadowienia pieca, uwzględniając typ i wymiar pieca. Drzwi w skosach mogą zaistnieć ale tylko w przypadku saun prywatnych niekomercyjnych. Minimalne światło otworu w murze dla drzwi standardowych 625mm to 72cm na wys. 196cm. Sauny publiczne posiadają skrzydła o szer. 70cm, w przypadku saun komercyjnych mogą to być 80cm. Łaźnie parowe powinny być wyposażone w pomieszczenia techniczne z odpowiednim uzbrojeniem (woda, kanalizacja, zasilanie 3-fazy, wentylacja grawitacyjna). Przy dużych łaźniach należy otwory drzwiowe lokalizować pośrodku ściany wejściowej aby umożliwić lokalizację ławek po obu stronach ścian bocznych. Pomieszczenia łaźni powinny być wyposażone w kratki ściekowe, wentylację mechaniczną z rekuperacją pary wodnej lub mieszalnikiem powietrza (odzyskiwane powietrze ma wilgotność do 100% co może w dłuższym czasie zakłócić prace systemów wentylacyjnych), zalecam wyposażenie pom. łaźni w węzę Knejpa lub słuchawki prysznicowe. W łaźniach domowych dopuszcza się wentylację grawitacyjną przestrzeni nadłaźniowej i samej łaźni na szczelnie. Sugerowane drzwi do łaźni bezprogowe, posadzka w samej łaźni obniżona o 1cm w stosunku do pom. przed łaźnią. Zadbać o to aby w najbliższej odległości od tych urządzeń (sauny, łaźni, tylarium, kabiny IR) znalazły się urządzenia do mycia przed sauną i schładzania po kąpieli saunowej). Skrócenie drogi komunikacyjnej obniży nam ryzyko wypadków na śliskich powierzchniach ciągów komunikacyjnych. Przy zastosowaniu Słonecznej Łąki zaleca się wentylację mechaniczna pomieszczenia relaksacyjnego gdzie jest umieszczone stanowisko łąki. W przypadku zastosowania zbiornika z zimną wodą należy dostosować warunki branżowe do konkretnego urządzenia (zbiornik przelewowy, napełniany jednokrotnie za każdym razem użytkowania, uwzględniający rekuperację i filtrację wody itd.) Zbiorniki z systemem rekuperacji i uzdatniania wody powinny mieć pomieszczenia techniczne o odpowiedniej wielkości i wejście z zewnątrz budynku oraz posiadać pom. na chemię (chlor, środki stabilizujące i inne oraz być wyposażone w umywalkę i wodę bieżącą). Niezbędnym elementem każdego nawet domowego spa (sauna, łaźnia parowa) jest zabezpieczenie w tym samym pomieszczeniu miejsca do mycia się przed skorzystaniem z sauny, łaźni, minibasenu jak również do schładzania po saunie, łaźni, minibasenie. Dodatkowo można te miejsca wyposażyć w atrakcje schładzające jak np. beczka z lodowatą wodą, wiadro bosmana, lodokap, prysznic wrażeń itp. Tutaj jednak wytyczne muszą być określone w ścisłym uzgodnieniu z parametrami danego urządzenia, a więc wpierw określenie co chcemy mieć w spa, później wytyczne branżowe dla poszczególnych Wykonawców (prąd, gaz, woda, kanaliza, wentylacja itd). Ostatnim niezbędnym elementem projektowania jest zadbanie o kącik wypoczynkowy z zielenią, strumykami lub muzyką relaksacyjną. Jest to niezbędny element prawidłowo przeprowadzonej kąpieli. Tutaj również obowiązują konkretne wytyczne do zamontowanych urządzeń (zasilanie prądowe, wodne, wentylacja) w zależności od zastosowanych rozwiązań. Uwaga! Podane opracowania są wytycznymi ogólnymi i powinny być zawsze zrewidowane po doborze konkretnych urządzeń do poszczególnych obiektów spa. Jakie są rodzaje sauny? Do najpopularniejszych zaliczamy sauny parowe, czyli tzw. łaźnie rzymskie. Dużą popularnością cieszą się także nowoczesne sauny na podczerwień czy tradycyjne ruskie banie. Mimo że sauna kojarzy się z wysoką temperaturą i dużą wilgotnością powietrza, tym mianem można też określić tzw. studnie lodowe, czyli sauny śnieżne. Sprawdź, jakie są rodzaje sauny i jakie jest ich zastosowanie. Sauny różnią między sobą temperaturą i przeznaczeniem. Rodzaj sauny należy dobrać do odpowiednich potrzeb organizmu Spis treściSauna sucha (fińska/szwedzka)Sauna solnaSauna mokraSauna parowa (tzw. łaźnia rzymska)Sauna na podczerwień (infrared)BiosaunaCaldarium Sauna ziołowa (aromabath)Bania (łaźnia) ruskaŁaźnia sucha szafkowaŁaźnia sucha rzymskaFitosaunaSauna lodowa Sauny różnią się między sobą warunkami jakie w nich panują (każda z nich ma różną temperaturę powietrza oraz poziom wilgotności). W związku z tym każda sauna ma inny wpływ na organizm korzystających z niej osób. Sauna sucha (fińska/szwedzka) Charakteryzuje ją najwyższa temperatura (od 85 °C do nawet 120 °C) i jednocześnie bardzo niska wilgotność powietrza - tylko 10%. Tak wysoką temperaturę uzyskuje się dzięki piecowi z rozgrzanymi kamieniami, których nie polewa się wodą. Sauna szwedzka zazwyczaj jest zbudowana z drewna. Mogą z niej korzystać osoby z problemami mięśniowymi, reumatoidalnym zapaleniem stawów, zapaleniem stawów kręgosłupa, czy astmą oskrzelową. Sauna fińska to dobre rozwiązanie także dla osób zawale serca (jednak mogą z niej korzystać nie wcześniej niż po pół roku). W tak wysokiej temperaturze można przebywać nie dłużej niż 12 minut. Z tego typu sauny można korzystać jedynie raz w tygodniu. Sauna solna To odmiana sauny suchej, która jest wykonana z kamiennych brył solnych. Dzięki zastosowaniu halitu i solanek morskich w saunie solnej, mogą z niej korzystać osoby, które zmagają się ze schorzeniami dróg oddechowych: gardła, krtani, tchawicy, oskrzeli i płuc. W saunie odbywa się bowiem inhalacja solna (tzw. haloterapia): podczas sesji oddycha się parą bogatą w sól, jod, brom, wapń i magnez. Temperatura w saunie solnej niej osiąga do 80° C, a wilgotność jest umiarkowana (do 40%), dlatego można w niej przebywać 15 minut. Sauna mokra W saunie mokrej temperatura waha się w granicach 75 - 90 °C, a wilgotność powietrza nie przekracza 40%. Parę wodną wytwarza się okresowo poprzez polewanie kamieni wodą. Kąpiel w saunie mokrej nie powinna trwać dłużej niż 15 minut. Sauna parowa (tzw. łaźnia rzymska) Temperatura w saunie parowej jest stosunkowo niska i wynosi ok. 45 - 60°C, natomiast powietrze ma bardzo wysoką wilgotność (dochodzi nawet do 100%), co sprawia, że temperatura odczuwalna jest o wiele wyższa. Temperatura i wilgotność powietrza regulowane są automatycznie - zamiast pieca używa się parownika - specjalnego generatora, który jest umieszczony przy podłodze. Z powodu dużej wilgotności powietrza sauna parowa zbudowana jest z płytek ceramicznych, tworzyw sztucznych lub hartowanego szkła. Niższa temperatura powoduje, że w saunie parowej można przebywać dłużej niż w saunie suchej, bo do 15 minut. Sauna na podczerwień (infrared) Sauna infrared to typ sauny, w której w miejsce tradycyjnego pieca zastosowano promienniki podczerwone. Emitują one promieniowanie podczerwone, które nagrzewają saunę do ok. 50 - 60 °C, przy czym wilgotność powietrza nie przekracza 25%. Dzięki temu można w niej przebywać do 30 minut. Z tego typu sauny można korzystać nawet codziennie. Biosauna Biosauna to odmiana sauny suchej. W biosaunie temperatura utrzymuje się na poziomie 40-60 °C, a wilgotność powietrza wynosi około 40 %. Biosauna jest zbudowana z drewna, a w suficie wbudowane są lampy, które światłem oddziaływają na nastrój saunowiczów. Seansowi w biosaunie często towarzyszy element aromaterapii, dlatego saunarium nazywane jest także sauną aromatyczną. Można w niej przebywać od 15 do 30 minut. Temperatura, która panuje wewnątrz nie jest zbyt wysoka, zatem z biosauny można korzystać codziennie. Caldarium Caldarium jest łagodniejszą wersją łaźni rzymskiej. Temperatury są tu znacznie niższe niż w saunie parowej (43 ºC - 45 ºC), a wilgotność powietrza oscyluje między 20 a 40%. Zabiegi w caldarium często są wzbogacone o naturalną aromaterapię i koloroterapię (leczenie kolorami). Można w niej przebywać do 30 minut. Sauna ziołowa (aromabath) To rodzaj sauny parowej, w której para wodna zawiera wywar z ziół i relaksujące olejki eteryczne. Zapachowe inhalacje parowe przeprowadza się w temperaturze 45 ºC i w wilgotności dochodzącej do 80%. W saunie można przebywać do 30 minut. Bania (łaźnia) ruska Bania ruska przypomina drewnianą chatę, dlatego najczęściej można z niej korzystać w ośrodkach wypoczynkowych lub gospodarstwach agroturystycznych. Temperatura w bani wynosi od 80 do 120 ºC, a wilgotność powietrza nie przekracza 60%. Tak wysoką temperaturę osiąga się dzięki prawdziwemu piecowi, w którym, podczas palenia drewnem, nagrzewają się kamienie. Wystarczy polać je wodą lub naparem z ziół, by wytworzyć parę. W bani nie można przebywać dłużej niż 10-15 minut. W czasie wizyty w łaźni ruskiej zaleca się robić krótkie przerwy, w trakcie których należy ochłodzić ciało w zimnej wodzie, a nawet śniegu. Naprzemienne stosowanie ciepła i zimna skutecznie hartuje organizm. W ruskiej bani bardzo ważny jest tzw. winnik - witka służąca do smagania rozgrzanego parą ciała. Tego typu kąpieli parowych można zażywać kilka razy w tygodniu. Łaźnia sucha szafkowa Jest to zabieg wykonywany w drewnianej szafce, w której znajduje się tylko ciało bywalca sauny (głowa znajduje się na zewnątrz). Powietrze w saunie zostaje ogrzane do temperatury 60-80 ºC za pomocą grzejników elektrycznych. Czas zabiegu wynosi około 15-20 minut. Łaźnia sucha rzymska To zabieg, podczas którego wchodzi się do specjalnie przygotowanego pomieszczenia, w którym powietrze zostaje ogrzane do temperatury 40-60 ºC przy pomocy piecyków lub grzałek elektrycznych. Drewniane ławy umieszczone schodkowo, umożliwiają stopniowe przyzwyczajanie organizmu do wysokiej temperatury. Czas zabiegu: ok. 30 minut. Fitosauna Fitosauna to kąpiel parowo-ziołowa w kabinie o kształcie beczki, której objętość wynosi ok. 200 l. Kabina zazwyczaj wykonana jest z drewna cedrowego. Podczas zabiegu w minisaunie za pomocą generatora pary wytwarza się parę (temp. 45-50 °C) z dodatkiem wywaru z ziół. Mogą z niej korzystać osoby z problemami układu krążenia, dla których warunki panujące w tradycyjnych saunach nie są korzystne dla zdrowia. zabieg trwa ok. 20-30 minut. Sauna lodowa Sauna lodowa, zwana także studnią lodową, działa na innych zasadach niż pozostałe sauny Temperatura w niej panująca to około -15°C, a ściany i podłoga pokryte są lodem. Sauna lodowa jest polecana osobom, które wzmocnić kondycję układu krążenia lub pozbyć się cellulitu, ponieważ chłód wzmacnia naczynia krwionośne, przyspiesza krążenie, a tym samym wpływa na transport tlenu do komórek i spalanie tłuszczu. W saunie można przebywać kilka, kilkanaście minut. Sauna parowa korzystnie wpływa na nasze zdrowie, dlatego też wiele osób decyduje się z niej korzystać. Sauna poprawia wydolność oddechową, a także wspomaga proces oczyszczania organizmu. Działanie pary ma również dobry wpływ na wygląd skóry, poprzez oczyszczania porów skóry. Sauna pozytywnie działa także na nasze samopoczucie, eliminując przy tym zmęczenie, a przy regularnym korzystaniu – wprawia w dobry humor. Warto jednak pamiętać, że nie każdy powinien korzystać ze zdrowotnych właściwości sauny. Jakie są przeciwskazania do korzystania z sauny? Jakie są alternatywne rozwiązania i dla kogo są dedykowane? Jak działa sauna parowa? Dobroczynne działanie sauny parowej opiera się przede wszystkim na przemiennym wpływie niskiej i wysokiej temperatury. Wysoka temperatura w saunie sprawia, że otwierają się naczynia krwionośne, a ciepło pobudza organizm do wzmożonej produkcji przeciwciał w krwi. W efekcie zwiększa się odporność organizmu, która po wyjściu z sauny powinna zostać podtrzymana poprzez stopniowe chłodzenie ciała. Dzięki zabiegowi chłodzenia naczynia krwionośne zaczynają się obkurczać, stabilizując tym cały układ krążenia. Ciało po wizycie w saunie parowej jest zrelaksowane, mniej napięte, rozluźnione. Z sauny powinny zatem korzystać osoby zmagające się z nadmiernym stresem, problemami z napięciem mięśniowym czy ze zmianami skórnymi. W tradycyjnej saunie parowej temperatura sięga około 40 stopni Celsjusza, a samo pomieszczenie wyróżnia się bardzo wysoką wilgotnością, sięgającą nawet 95 procent. Współcześnie sauny parowe są podłączone do specjalnych generatorów pary wodnej, a nierzadko również w ich wnętrzu znajdują się dysze do aromaterapii. Ze względu jednak na wysoką temperaturę w saunie, nie każdy może z niej skorzystać – w szczególności mowa tutaj o osobach zmagających się z problemami krążenia krwi. Kto powinien korzystać z sauny? Coraz więcej osób decyduje się na korzystanie z dobroczynnych właściwości sauny parowej. Z dobroczynnego działania wysokiej temperatury powinny korzystać przede wszystkim osoby z nadciśnieniem tętniczym w początkowej fazie schorzenia, a także zmagające się z obniżonym ciśnieniem tętniczym. Oprócz tego wizyty w saunie zaleca się osobom chorym na astmę, skłonnych do infekcji górnych dróg oddechowych (również tych nieustanie nawracających), a także z nieżytem oskrzeli. Regularne wizyty w saunie mogą również pomóc w walce z otyłością, problemami z przemianą materii czy niektórymi schorzeniami skóry. Jeszcze do niedawna problemy z krążeniem krwi były mocnym przeciwwskazaniem do tego, aby korzystać z sauny. Współcześnie jednak specjaliści zalecają wizyty w saunie osobom, które nie mają potwierdzonego przez lekarza schorzenia układu krążenia – w szczególności miażdżycy, choroby wieńcowej, nieustabilizowanego nadciśnienia tętniczego czy choroby wieńcowej. Z sauny nie powinny korzystać również osoby po zawale mięśnia sercowego. W innych przypadkach wizyta w saunie nie jest odradzana. Doskonałą alternatywą dla tradycyjnej sauny jest specjalistyczna kabina sauna parowa. Czym się różni od tradycyjnej sauny? Sauna kabinowa – alternatywne rozwiązanie dla tradycyjnej sauny Niektóre problemy z układem krążenia uniemożliwiają korzystanie z tradycyjnych saun parowych, które zamiast pozytywnego wpływu na organizm, mogą mu dodatkowo zaszkodzić. W takich przypadkach idealnym rozwiązaniem będzie kabina sauna parowa, której właściwości pozwalają na indywidualne ustawienie temperatury. Oznacza to możliwość dostosowania temperatury w kabinie saunowej do potrzeb pacjenta, nawet w mocno zaawansowanych fazach schorzeń układu krążenia. Czas trwania zabiegu w saunie można również dostosować, dzięki czemu każdy ma możliwość skorzystania z dobroczynnych właściwości pary. Kabiny cieplne, czyli inaczej kabinowe sauny parowe są przeznaczone dla jednej osoby. Oznacza to, że podczas zabiegu pacjent układa się w komfortowej dla niego pozycji – siedzącej bądź leżącej, a jego głowa wystaje na zewnątrz. Oprócz tego w kabinach sauny parowej temperatura pary jest dostosowywana nie tylko do potrzeb osób ze schorzeniami układu krążenia, ale również dla osób korzystających z terapii przez cały rok. Sauna parowa, wspomagana dobroczynnym działaniem ozonu, poprawia krążenie krwi, a także zwiększa przepływ krwi do komórek i tkanek w całym organizmie. Oprócz tego łagodzone są wszystkie bóle stawów, a także wzmacniany jest układ odpornościowy.